Maartje

Maartje 2017-03-28T14:50:09+00:00

Maartje Deckers (47) uit Tiel is getrouwd, heeft twee kinderen van 17 en 19 en werkt bij een distributiecentrum van Post.nl. Twee jaar geleden ontdekte ze een knobbeltje in haar borst. “De huisarts dacht aan een opgezette melkklier. Hij adviseerde er nog een menstruele cyclus overheen te laten gaan. Dat klonk op zich logisch.”

“Toen mijn vader ziek werd, vergat ik het. Maar een paar maanden later leek het knobbeltje toch groter te worden. Ook de vervangend huisarts dacht dat het niets ernstigs zou zijn. Het leek alsof het knobbeltje los zat van de opperhuid. Voor de zekerheid werd ik toch doorverwezen naar het ziekenhuis. Na de mammografie werd er direct een echo gemaakt, en daarna werd ook nog een biopsie gedaan. Toen ik de dinsdag erna met m’n man voor de uitslag kwam bleek het foute boel te zijn.’’

Goed te behandelen

“De arts vertelde me dat het de meest voorkomende vorm van borstkanker was die goed te behandelen is. En dan ga je er helemaal voor natuurlijk! Voor genezing. Maar het traject was nog niet direct helemaal duidelijk. Eerst zou er nog wat meer onderzoek plaatsvinden. Het zou óf een borstbesparende operatie worden of een amputatie. De tumor was vrij groot, ongeveer drie centimeter. En zat vrij vooraan bij de tepel. Uit het onderzoek bleek er dieper in de borst nóg een plekje te zitten dat een voorstadium van kanker was. Toen werd er toch besloten tot een amputatie en chemotherapie.” Uiteindelijk was er sprake van een ductaal carcinoom graad II tumor van 2.1 cm die 100% gevoelig is voor oestrogenen en progesteron. Ook was er nog een ductaal carcinoom in situ graad I. De drie lymfklieren die tijdens de operatie zijn verwijderd waren schoon.

Nadelen van chemotherapie

“Ik zag erg op tegen de chemotherapie die me in het vooruitzicht was gesteld. Ik had al veel verhalen gehoord over wat het op korte termijn met je doet: haarverlies, vermoeidheid, etc. Maar ook op de lange termijn ondervind je de nadelen van zo’n chemokuur. En die had ik natuurlijk liever niet. De verpleegkundig specialist in het ziekenhuis Rivierenland in Tiel bood me toen de MammaPrint aan. Het resultaat was voor mij gunstig. Uit de MammaPrint bleek dat ik een laag risico op uitzaaiingen heb.” Er werd ook berekend wat chemotherapie zou toevoegen aan de levensverwachting. Daarop besloten Maartje en haar man niet voor chemotherapie te kiezen, vooral met het oog op de late gevolgen ervan.

Houvast voor de behandeling

“Natuurlijk was ik erg opgelucht, maar ik ben ook nuchter genoeg om het te accepteren als het anders was geweest. MammaPrint is voor mij en ik denk ook voor vrouwen met borstkanker in het algemeen heel belangrijk. De uitslag geeft houvast voor een vervolg van de behandeling. Wat ga ik wel doen? En wat niet? Het is een heel goed handvat.”